آنگاه نيكوترين آنان را كه در ميان مردم آشكار و درستكار و نجيب و امانت‌دار است برگزين زيرا كه اين آزمايش تو دليل است بر اندرز دادن تو براى خدا و كسى كه اين كار را بدست تو سپرده . بعد آنان را فرمان ده بر خوبى و نرم سخن گفتن و قرار ده براى هر كارى از كارهايت كارگردانى از ايشان كه بزرگى كارها او را شكست ندهد و زيادى كار او را پريشان ننمايد ، بعد جويا شو از حال آنان و از كارهاى كسانى كه نامه‌هايشان بر تو وارد مىشود و از نيازمندان و چگونه است دوستى آنان و پذيرفتن زمامدارانشان را زيرا كه دلتنگى و بزرگى و خودستائى در نويسندگان بسيار است مگر كسى را كه خدا نگهداشته و براى مردم چاره‌اى از خواستن نيازهايشان نيست و در هر جا كه در نويسندگانت عيبى باشد و تو از آن بىخبر باشى ترا به آن بدى ميگيرند ، يا برترى است كه نسبت به تو داده مىشود يا پاداشى كه براى تو در پيشگاه خداوند است در اين برترى از ثواب نيكو . بعد ببازرگانان و صاحبان كار و پيشه سفارش آن را بپذير و سفارش به نيكى كردن به آنها كن آنها كه در خانه‌ى خويش هستند يا با مال خود در رفت و آمدند و سرگرم كسب ميباشند زيرا كه اينان سبب سودها مىباشند و بدست آورنده‌ى آنها در شهرها ، بيابانها ، درياها ، كوهستانها و زمين‌هاى هموار و جاهائى كه گرد آمدن مردم ممكن نيست و جرأت رفتن آنجاها را از كشورهاى دشمنان تو را نميكنند از صاحبان پيشه‌اى كه جارى كرده خدا نرمش را بر دستهاى آنان ، پس احترام آنان را نگهدار و راهشان را ايمن كن ، حقوقشان را بر ايشان بگير ، زيرا آنان تسليمند ترسى از آنان نيست و آشتى باشيد كه بيمى از فتنه‌ى آنان نيست بهترين كارها در نزد آنان امنيت است و گرد آورنده‌تر براى سلطان و كارهايشان را در پيش خود و گوشه‌ى شهرهايت وارسى كن با اين حال بدان كه در بيشترى از ايشان سختگيرى بىاندازه و بخل زشتى است در معاملات و نگهدارى اجناس